Dzisiaj jest: 19 grudnia 2018, Imieniny: Beniaminy, Dariusza, Gabrieli Zadaj pytanie Burmistrzowi Facebook Twitter Instagram Youtube RSS

Krzywdzone dzieci, potocznie twierdzi się, że „rodzicielskie lanie jeszcze nikomu nie zaszkodziło”, w pełni akceptując je jako metodę przynoszącą pozytywne efekty, ale krzywdzenie dzieci jest przemocą.

Potocznie twierdzi się, że „rodzicielskie lanie jeszcze nikomu nie zaszkodziło”, w pełni akceptując je jako metodę przynoszącą pozytywne efekty. Jednak bicie jest niedopuszczalnym środkiem wychowawczym. Krzywdzenie dzieci jest przemocą.

Przemoc wobec dziecka jest to krzywda wyrządzona dziecku zazwyczaj przez opiekunów świadomie lub na skutek zaniedbania. Krzywda może być natury fizycznej, emocjonalnej, seksualnej, najczęściej wyrządzana jest w sytuacjach wewnątrzrodzinnych, w których nieopanowany stres lub konflikt mogą przerodzić się w przemoc.

Pamiętaj, że nie wolno stosować przemocy wobec dzieci, ponieważ:

  • Nie wolno bić słabszego
  • Agresja rodzi agresję
  • Bicie upokarza
  • Bicie na zimno jest nieludzkie, a w gniewie niebezpieczne, ponieważ dorosły nie kontroluje siły uderzenia
  • Zabrania tego Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej
  • Zabrania tego Konwencja o Prawach Dziecka

Wyróżnia się 4 podstawowe kategorie krzywdzenia dzieci:

Przemoc fizyczna to wszelkiego rodzaju działania wobec dziecka powodujące nieprzypadkowe urazy (stłuczenia, złamania, zasinienia itp.).

Seksualne wykorzystanie dzieci to każde zachowanie osoby dorosłej, silniejszej i/lub starszej, które prowadzi do seksualnego zaspokojenia kosztem dziecka. W tym rozumieniu nadużycia seksualne obejmują zachowania ekshibicjonistyczne, uwodzenie, świadome czynienie z dziecka świadka aktów płciowych, zachęcanie do rozbierania się czy oglądania pornografii.

Przemoc emocjonalna to rozmyślne, nie zawierające aktów przemocy fizycznej zachowania dorosłych wobec dzieci, które powodują znaczące obniżenie możliwości prawidłowego rozwoju dziecka, w tym zaburzenia osobowości, niskie poczucie własnej wartości, stany nerwicowe i lękowe. Do kategorii tego typu zachowań zaliczyć można m.in. wyzwiska, groźby, szantaż, straszenie, emocjonalne odrzucenie, nadmierne wymagania nieadekwatne do wieku i możliwości psychofizycznych dziecka.

Zaniedbywanie dziecka to niezaspokojenie jego podstawowych potrzeb zarówno fizycznych (właściwe odżywianie, ubieranie, ochrona zdrowia, edukacja), jak i psychicznych (poczucie bezpieczeństwa, miłość rodzicielska, troska).

Jak rozpoznać, że dziecko doświadcza przemocy w rodzinie?
Dzieci doświadczające przemocy często nie mają jednoznacznych śladów znęcania fizycznego. Mogą też same skutecznie je maskować lub ukrywać. Istnieją jednak pewne symptomy, które mogą wskazywać na fakt, że dziecko jest krzywdzone.

Należą do nich:

Niepokojące zachowania dziecka

  • Brak równowagi emocjonalnej – płaczliwość, lękliwość, apatia
  • Lęki i fobie
  • Nadpobudliwość ruchowa
  • Wycofanie, unikanie kontaktów społecznych
  • Niska samoocena
  • Zachowania agresywne
  • Tendencje autodestrukcyjne, np. samookaleczenia
  • Zaburzenia somatyczne (kłopoty ze snem, częste bóle brzucha, głowy)

Niepokojące zachowania wobec rówieśników

  • Agresja werbalna i fizyczna wobec kolegów, przedmiotów, zwierząt
  • Posługiwanie się nieadekwatnymi do wieku epitetami, wulgaryzmami
  • Nieumiejętność pokojowego rozwiązywania konfliktów z rówieśnikami
  • Inicjowanie nieadekwatnych do wieku zachowań seksualnych
  • Wycofanie z kontaktów z rówieśnikami

Niepokojące zachowania dziecka w obecności dorosłych

  • Lęk, gdy zbliża się dorosły
  • Sztywnienie w bezpośrednim kontakcie
  • Zjawisko „wzmożonej czujności” – podejrzliwy wyraz oczu, baczna obserwacja każdego ruchu dorosłego
  • Unikanie kontaktu wzrokowego podczas rozmowy z osobą dorosłą

Niepokojące sygnały o relacjach w rodzinie dziecka

  • Dziecko boi rodziców, histerycznie reaguje na złe oceny, uwagi w dzienniczku
  • Niechętnie przebywa w domu, ucieka z domu
  • Wykonuje obowiązki rodziców, np. opiekuje się młodszym rodzeństwem
  • Deklaruje nienawiść do rodziców

Jak Ty możesz pomóc dziecku doświadczającemu przemocy?

  • Pokaż, że wierzysz w to, co mówi i zauważasz jego cierpienie
  • zapewnij, że nie ono jest winne zaistniałej sytuacji
  • zaopiekuj się i zadbaj, aby dziecko było bezpieczne, z dala od sprawcy przemocy
  • skontaktuj się ze specjalistą z zakresu przemocy, aby zapewnić dziecku profesjonalną pomoc